Ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας του Ηρακλή, Χουάντερσον Ντα Σίλβα, που διανύει αισίως τον 4ο χρόνο του στην ομάδα μας, αναφέρθηκε στους στόχους της ομάδας αλλά και τους δικούς του, μίλησε για την ξεχωριστή σχέση που έχει αναπτύξει με τους οπαδούς της ομάδας, αλλά και για πολλά θέματα, σε μία εκ βαθέων εξομολόγηση.

 

-Χουάν, βρίσκεσαι στην 4η χρονιά με την ομάδα, κι επιτέλους θα αγωνιστείς στην Superleague. Ήταν ένα όνειρο που το ήθελες, που το κυνηγούσες.

«Τον πρώτο χρόνο που ήρθα στον Ηρακλή, είχα πει ότι θα πάω με την ομάδα στην μεγάλη κατηγορία. Και όντως, ο Ηρακλής επέστρεψε στην πρώτη εθνική και γι’ αυτό είμαι πολύ χαρούμενος για όλο το επιτελείο της περσινής σεζόν. Η επάνοδος της ομάδας στα μεγάλα σαλόνια, είναι καλό και για τη Θεσσαλονίκη, αφού θα έχουμε περισσότερα ντέρμπι, με τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ».

-Η περσινή σεζόν ήταν κυριολεκτικά μία «ονειρική χρονιά» για την ομάδα. Θα συνεχιστεί αυτό και φέτος;

«Έτσι πιστεύω, ότι και αυτή τη χρονιά θα συμβεί το ίδιο. Ωστόσο, τα πράγματα στη Superleague είναι πολύ διαφορετικά, έχει περισσότερα ντέρμπι. Όμως εμείς είμαστε μία πολύ καλή ομάδα, δεμένη από πέρσι, καθώς δεν αλλάξαμε τον «κορμό» και εύχομαι ότι αυτή η χρονιά θα είναι ακόμη καλύτερη για τον Ηρακλή».

-Φέτος, ο συναγωνισμός κάτω απ’ τα δοκάρια θα είναι ακόμη μεγαλύτερος, αφού εκτός από σένα, θα υπάρχουν ο Πέρνις και ο Γιαννίκογλου. Πόσο σε επηρεάζει όλο αυτό;

«Για μένα είναι πολύ καλό αυτό, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ο ένας μαθαίνει πολλά πράγματα απ’ τον άλλον κι αυτό είναι κατ’ επέκταση καλό για την ομάδα».

-Στην οικογένειά σου υπάρχει παράδοση στο να βγάζει γκολκίπερ, μάλιστα ο πατέρας σου είναι και προπονητής τερματοφυλάκων στην Εθνική Βραζιλίας. Σε βοήθησε αυτό ώστε να γίνεις εσύ ένας καλός τερματοφύλακας;

«Ναι, σίγουρα. Ο πατέρας μου, μου έδωσε τα πρώτα βήματα, αποτέλεσε τη βάση για μένα για να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο. Τώρα, που πέρασαν τα χρόνια, λέω πρώτα «ευχαριστώ τον Θεό και μετά τον πατέρα μου, που έγινα τερματοφύλακας», και πραγματικά είμαι περήφανος για εκείνον».

-Όσον αφορά τα δύο πρώτα φιλικά με τα Γιάννενα και τον Παναιτωλικό, έμεινες ικανοποιημένος με την απόδοση της ομάδας;

«Είμαι πολύ ικανοποιημένος, γιατί η ομάδα έπαιξε πολύ καλά, ειδικά στο πρώτο ματς με τον ΠΑΣ, αλλά και στο ματς με τον Παναιτωλικό όπου χάσαμε αρκετές ευκαιρίες. Αυτό που μας δυσκόλεψε σ’ αυτό το παιχνίδι, ήταν ο βαρύς και κακός αγωνιστικός χώρος (λόγω βροχής), αφού εμείς είμαστε ομάδα που θέλουμε να έχουμε καλή κατοχή της μπάλας, να έχουμε καλό πάσινγκ γκέιμ, πράγματα που δεν έγιναν σε μεγάλο βαθμό, εξαιτίας του κακού γηπέδου».

-Θα δούμε έναν Ηρακλή όπως και πέρσι, όσον αφορά τη φιλοσοφία του παιχνιδιού;

«Επειδή είναι πολύ νωρίς ακόμη, λόγω της προετοιμασίας, είναι δύσκολο να πω τον τρόπο που θα αγωνιζόμαστε φέτος, αλλά ευελπιστώ ότι θα είμαστε καλύτεροι».

-Διανύεις τον 4ο χρόνο στη Θεσσαλονίκη και τον Ηρακλή. Με δεδομένο ότι θα μείνεις για άλλα 2 χρόνια, αφού ανανέωσες τη συνεργασία σου με την ομάδα, θα κλείσεις και την καριέρα σου εδώ;

«Είμαι ευτυχισμένος που παίζω στον Ηρακλή, έχω εξαιρετικές σχέσεις με όλους όσοι εργάζονται στην ομάδα, με τους συμπαίκτες μου και τον κόσμο. Και να ξέρετε ότι όταν υπάρχουν τέτοιες ιδανικές συνθήκες για έναν παίκτη, τότε τον βοηθούν για να αποδίδει ακόμη καλύτερα».

-Ο Ηρακλής θεωρείται μία νεανική ομάδα, με τους περισσότερους παίκτες να είναι κάτω των 25 ετών. Από την άλλη, υπάρχεις εσύ αλλά και άλλοι συμπαίκτες σου, μεγαλύτεροι ηλικιακά, που διαθέτετε εμπειρία. Θεωρείς ότι στην ομάδα θα υπάρξει η απαραίτητα χημεία, για να πετύχει τους στόχους της;

«Βεβαίως, είναι το πιο σημαντικό να μπορείς να κάνεις το σωστό «πάντρεμα», με τους νέους και τους παλιούς. Πιστεύω πως οι νέοι έχουν να μάθουν πολλά από εμάς τους παλιούς, αλλά και εμείς, παίρνουμε πολλά καλά στοιχεία από τα νέα παιδιά, όπως τη δίψα και τον ενθουσιασμό τους».

-Χουάν, μίλησέ μας για τη σχέση που έχεις αναπτύξει όλα αυτά τα χρόνια με τους οπαδούς της ομάδας.

«Για να είμαι ειλικρινής, «τους ΑΓΑΠΩ» τους φιλάθλους του Ηρακλή. Το πόσο παθιάζονται για την ομάδα, τη δύναμη που της δίνουν, όταν τους παρακολουθώ στην κερκίδα να τραγουδούν χωρίς σταματημό, νιώθω πραγματικά ότι παίζουμε με 12 παίκτες. Είναι πολύ σημαντική η στήριξή τους, είναι φανταστικοί οι οπαδοί μας».

-Έχεις χαρακτηριστεί και «πεναλτάκιας», αφού έχεις κατορθώσει να σώσεις την εστία της ομάδας αρκετές φορές από εκτελέσεις πέναλτι. Αλήθεια, πόσο δύσκολο είναι να έρχεσαι αντιμέτωπος με τον παίκτη που ετοιμάζεται να χτυπήσει την «εσχάτη των ποινών»;

«Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι το πέναλτι είναι θέμα τύχης, όμως εγώ έχω διαφορετική άποψη. Το πέναλτι είναι κυρίως θέμα προπόνησης και για τον γκολκίπερ και για τον εκτελεστή. Μάλιστα, όταν έχουμε χρόνο, μου εκτελούν πέναλτι ο Περόνε, ο Ρομάνο, ο Πουρτουλίδης, ο Τσιλιανίδης».

-Ποιοί είναι οι προσωπικοί σου στόχοι, αλλά και της ομάδας για την σεζόν που έρχεται; Όταν ανανέωσες το συμβόλαιό σου, μίλησες ότι θες το πρωτάθλημα. Το πιστεύεις;

«Παίζω σε έναν μεγάλο σύλλογο κι έτσι, πρέπει να ονειρεύομαι πάντα τις υψηλές θέσεις. Δε λέω, είναι αρκετά δύσκολο, εμείς όμως πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να τα καταφέρουμε. Υπάρχει και το Κύπελλο, όπου φτάσαμε στα ημιτελικά πέρσι, αλλά φυσικά, υπάρχουν και οι θέσεις που οδηγούν στο EUROPALEAGUE».

-Ποιά η σχέση σου με τον προπονητή τερματοφυλάκων της ομάδας, τον Φώτη Γκιζέλη;

«Θα δουλέψω για 4ο χρόνο με τον Φώτη, έχω πολύ καλή σχέση μαζί του. Κάθε φορά που αγωνίζομαι, κάνω κι ένα βήμα παραπάνω, γι’ αυτό θέλω να του πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ». Είναι εξαιρετικός άνθρωπος και νοιάζεται τόσο πολύ για μας τους τερματοφύλακες».

-Ποιόν τερματοφύλακα θεωρείς τον κορυφαίο του κόσμου, αυτή την περίοδο;

«Αναμφίβολα ο Μάνουελ Νόιερ της Μπάγερν Μονάχου. Βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση, σε πολύ μεγάλη φόρμα, αλλά κι εγώ δεν πάω πίσω (γέλια). Επίσης, μου αρέσουν ο Κουρτουά και ο Μπράβο».